• Siebrich Suurland

    “Wij hebben dertig jaar in Friesland gewoond en waren ontzettende natuurliefhebbers. Mijn man was een echte natuurvorser, deed vogeltellingen, zat bij de vogelwacht, we hadden een grote groentetuin met veel kruiden. Daarom zag hij er ontzettend tegenop daar weg te gaan. Mijn man werd afgekeurd. Vijf jaar geleden verhuisden we uit Makkum hierheen. Toch viel het hem heel erg mee in de Wanningstate.” Daar mag het lichte en ruim ogende appartement waar nu wordt gewoond debet aan zijn. “Het wordt hier nooit onaangenaam. Ik heb hier op de flat nooit problemen ondervonden, maar ik denk dat ik sommige dingen gewoonweg niet meer zie,” lacht Siebrich Suurland. “Ik ben met herrie wel een keer naar buiten gelopen, om te vragen of ze helemaal van de pot gerukt waren. Het bleek dat er een paar jongelui in de lift opgesloten zaten.” De liftschacht grenst aan haar appartementenwoning. “Dat is maar één keer gebeurt. Er zullen in de flat best wel dingen aan de hand geweest zijn, maar ik heb ze nooit gezien.” Het was voor haar niet moeilijk wennen hier. Dat zou je toch wel zeggen, als je op het Friese platteland hebt gewoond. “Maar we zijn geen Friezen.

  • In het noorden kwam enorm het klad in het openbaar vervoer en we hadden zelf geen auto. Mijn ene dochter woonde in Zwolle en de andere in Amersfoort. Als mijn man en ik vanuit Makkum daar naartoe gingen en we misten de aansluiting terug naar huis, dan was het niet leuk meer. Op een gegeven moment hadden we dat wel gezien en besloten we te verhuizen. Naar een plek dichtbij een station.”
    Het was mooi in Friesland maar onhandig met een vertrokken middenstand en geen bussen in het weekend. “Doffe ellende als je naar het ziekenhuis moet en geen auto hebt.”

    Het is alweer tien jaar geleden dat mevrouw Suurland met haar man in de Wanninstate zijn komen wonen. Twee jaar geleden kwam haar echtgenoot te overlijden. Maar ze blijft in beweging. En niet alleen vanwege haar gecompliceerde heupoperatie. Siebrich Suurland zwemt graag, fietst graag. “Ik heb de mazzel dat een van mijn dochters vlakbij in de buurt woont. Want alleen eten, daar is niks aan hoor. Ik vind het heerlijk hier in Zwolle. Je kunt zo de stad in, lekker een terrasje pakken, een bioscoopje. Dat was in Makkum niet aan de orde.”