• Janny en Wicher van de Worp

    De wind jakkert langs het dubbel glas terwijl we een praatje maken. Janny (65) en Wicher (66) van de Worp wonen al een paar jaartjes in de Wanninstate, en hebben de periode vòòr de renovatie nog meegemaakt. “We hebben op het punt gestaan om te vertrekken, omdat hier – en zo was het echt wel – het uitschot kwam wonen,” zegt Janny van de Worp. “Er was overlast, drugsgebruik, dat was niet prettig.” Toch bleven zij en haar man op hun oude stek wonen. En dat ze na de renovatie “geen cent huurverhoging hebben gekregen,” was ook mooi meegenomen. “Ik woon hier nou eenmaal met plezier,” zo vertelt de vrouw des huizes stellig. Naast de overlast die eens was, moesten er vervolgens meer hobbels genomen worden, noodzakelijke hobbels: de ongemakken van een verbouwing bijvoorbeeld. Het hele flatgebouw zou worden opgeknapt en dat betekende dat het echtpaar Van de Worp even het woongenot moest ‘aanpassen’. Kamperen in je eigen huis heet dat, met minimale voorzieningen in het vooruitzicht. Temidden van uitgebroken muren, vers aangesmeerde wanden en te renoveren galerijen, liepen dag in dag uit bouwvakkers af en aan. Mijnheer Van de Worp: “Tijdens de bouw was het nogal hectisch. 
    We hadden hier geregeld twaalf tot dertien man in huis. Dan weet je op den duur ook niet meer waar je naartoe moet. En dat in je eigen woning! 

  • De werkers stonden op een gegeven moment op het balkon hun koffie op te drinken. En op je eigen wc kon je niet terecht! Daarvoor moest je naar beneden, naar een woonkeet. Daar was ook een douche en een wasmachine. Voor de nacht hadden we een chemisch toilet in huis. Zo hoefde je ‘s nachts de straat niet op.” Wat een toestanden. Het echtpaar kan er nu wel om lachen. Al maakten beiden zich eerlijk gezegd tijdens de verbouwing ook niet al te druk. Wat moet dat moet. En soms is het improviseren, als iets moet. Zo kookte Janny van de Worp tijdens alle ombouw middenin de kamer op een campingkookstelletje.
    Het startschot voor de renovatie was een lekkage. Wicher van de Worp: “Op een ochtend stond alles onder water. Bleken ze dwars door de verwarmingsbuizen heen te hebben gezaagd. Alles drijfnat, de keuken, de slaapkamer, de hal.” Maar beiden hebben er geen traan om gelaten, ondanks dat het net gelegde laminaat van de vloer krulde. Het was dan wel geen verzuipen met deze toestand, maar wel even pompen voordat het huis weer droog was. En dan is het weer goed wonen in de Wanningstate.