• Familie Jansen

    Leo Jansen (35) komt uit Zwolle, zijn vrouw Maria (33) uit de wijk Assendorp. Drieenhalf jaar woont het gezin nu in de WMO-woning in de Adelbuurt. Hun gehandicapte zoontje Mick zit engeltjesblond in zijn rolstoel. Leo: “Vanaf zijn negende is hij permanent daarin terechtgekomen. Hij is nu bijna elf en heeft Duchenne.” Dat is een ziekte die de spieren afbreekt, waarbij je alsmaar minder sterk wordt. “Wij moesten daarvoor aanpassingen hebben in het huis,” zegt Leo. “Het was nogal een gedoe.”
    “Ik ben gescheiden, Maria is gescheiden, we hebben een samengesteld gezin met een co-ouderschap.” Dus er moet nogal het nodige in de groep worden gegooid. En of dat nog niet genoeg is: “Om die aanpassingen in huis te krijgen staat normaal maximaal een jaar. Bij ons hebben ze daar vierenhalf jaar over gedaan,” bromt Leo. Totdat de renovatie was doorgevoerd, moest het hele gezin op de bovenverdieping kamperen. De douche fungeerde naast wasgelegenheid ook als keuken. Het was twee maanden lang afzien.

    Maria en Leo hadden over de buurt wisselende verhalen gehoord. Nu ze er wonen zijn hun kinderen in ieder geval blij met de nieuwe speeltuin. Volgens zoontje Gino (10) stelde de oude speeltuin maar weinig voor met een enkel schommeltje. Leo: “We ontmoeten in de buurt wat leuke mensen waar we een praatje mee maken en een grapje mee hebben. We hoeven niet bij iedereen koffie te drinken. Maar even gezellig kletsen is prima.”

  • Je moet tenslotte ook tijd over houden om aan je tattoos te werken. Leo is professioneel tatoeëerder, wie het huis betreedt moet eerst door zijn studio lopen. Zelf heeft hij een portret van Elvis in de linkerbovenarm staan. Op de stereo, voor het opvallend niét rock ’n roll-ogende behang, liggen cd’s van The King. Leo en zijn wederhelft maken naast ontwerpen voor tatoeages ook zilveren sieraden, muurschilderingen, schilderijen en ze vervaardigen zelfs Personal Plectrums. Ieder zijn eigen speelgoed om de snaren te bespelen. Menig rocker zal graag zo’n in de portemonnee passend ontwerp willen hebben. “Voor mijn tattoos oefen ik op mijn vrouw,” grapt Leo. Maar gelukkig hoeft deze tijdens warme zomers nog altijd niet in een T-shirt rond te lopen, bij een mislukte oefen-Elvis. Ervaring heeft Leo onder andere prikkend in varkenshuid verkregen. Blijkbaar kan het ook op een sinaasappel of grapefruit. Dat zal in geval van een tatoeage voor de oudere jongere met wat losser vel goed oefenen zijn.
    Of kinderen Kayleigh (8), Puck (7) en Tink (2), later een fraai plaatje op bovenarm of schouderblad willen hebben? Voordat Maria en Leo met het hele gezin afscheid nemen, geeft de laatste op de dorpel nog even een miniatuurlesje tatoeëren. “Het is niet zo moeilijk hoor,” zegt hij als hij zijn Elvis in vol ornaat toont. Wij zijn daar toch niet helemaal van overtuigd. Een echte vakman hoeft dan ook niet op te scheppen.